Boishitu is een slim kind uit het Holland Children House. Ze behaalde bij haar eindexamen middelbare school de derde plaats.
Vier jaar geleden kwam ze in het HCH wonen. Ze komt uit een zeer afgelegen district en is een stamkind. Hier is haar verhaal.

Mijn naam is Boishuti Tripura. De naam van mijn vader is Karnasadhu Tripura. De naam van mijn moeder is Kudti Tripura. Wij zijn met vier zussen en twee broers. Mijn dorpsnaam is Bolipara.
Het onderwijs in onze omgeving is niet erg goed. Ons dorp heeft een basisschool van de overheid. Daar is gebrek aan faciliteiten. Door onvoldoende leraren is er veel achterstand in het onderwijs.
De mensen in onze heuvelachtige gebieden verdienen hun levensonderhoud door de Jhum-teelt (groete- en fruitteelt). Hun gezin runnen is erg zwaar. Ze werken hard om de opleiding van hun kinderen te betalen.
De meeste mensen in onze omgeving zijn boeren. Mijn vader ook. Hij heeft dus veel moeite om de kosten te betalen van onze scholing. Dus werd ik naar het Holland Children House gestuurd om te studeren.

Ik ben hier heel graag en leerde ik hoe ik met mensen om kan gaan. Alles is hier gratis beschikbaar. Het eten is hier erg goed. Ook krijgen we technisch onderwijs. Er wordt bijvoorbeeld les gegeven in computers, er wordt les gegeven in naaien, enz.
Eén van de dingen die ik leuk vind is dat de mensen die voor ons zorgen oprecht zijn. Ze zorgen voor ons als hun eigen kinderen en corrigeren onze fouten. Ze proberen om ons met zorg, genegenheid en liefde op te voeden als hun eigen zonen en dochters. Er is hier een bibliotheek gebouwd zodat we veel kunnen leren door boeken te lezen. Er zijn veel interessante boeken, biografieën van beroemde mensen. Het HCH beschikt ook over sportfaciliteiten. De omgeving is hier erg mooi.

Ieder mens heeft wel een aantal dromen. Mijn droom is dan ook om een ​​goede dokter te worden. Ik wil dokter worden en gratis de arme en behoeftige mensen dienen. Ik wil een ziekenhuis bouwen in mijn dorp.
Ik wil naast de armen en hulpelozen staan, net als mijn oom, de heer Shamim Haque, oprichter van het Holland Children Huis.
Ik ben de oprichter van het HCH erg dankbaar, hij heeft ons en hulpeloze kinderen de kans gegeven om te dromen. Hij is onze inspiratie. Ik wil mijn levensdoelen verwezenlijken door hier te studeren. Ik ben er trots op dat ik deel mag uitmaken van het HCH.

Bithi is een verdienstelijk kind uit Holland Children House. Vanaf haar vijfde jaar woont ze in het HCH en hoopt nu haar eindexamen van de middelbare school te halen.
Hieronder haar verhaal.

“Ik ben Rubaiya Akhter Bithi. Ik ben 16 jaar oud. Ik bereid me voor op deelname aan het SSC-examen dit jaar van de Abdul Kudddus Munsi High School in Dhuldi. Mijn droom is om een BCS kaderfunctie te krijgen (Bangladesh Ambtenarenzaken) als ik groot ben. Mijn favoriete kleur is zwart. Ik houd van verhalenboeken en reisboeken. Mijn moeder, oudste zus, jongere broer en grootouders wonen in Madhukhali, Faridpur. Ik kwam in het Holland Children House toen ik vijf jaar oud was. Ik vond het toen helemaal niet leuk. Ik heb 12 jaar doorgebracht hier. Nu voel ik dat het HCH mijn leven heeft veranderd.
Ik krijg hier goed onderwijs en de kans om computerles en naailessen te volgen. Bovendien is de aard van deze instelling prachtig.
Het landschap is zo mooi dat het mijn aandacht trok. Iedereen bij het HCH is zoals ik familie. Als ik ziek ben, zorgen de moeders hier voor mij zoals mijn eigen moeder. Ik geniet zelfs van het eten of een klein evenement hier. Ik heb de kans gehad om te studeren maar ook de kunst om te leven opgedaan. Ze moedigen mijn studie, deelname aan wedstrijden en talent aan. Hun inspiratie geeft mij moed. Het HCH zal een blijvend hoofdstuk in mijn geheugen zijn en de rest van mijn leven in mijn hart gegrift blijven.”

Het Holland Children Huis heeft een nieuwe directeur. De heer Sirajum Munir Khan (Tushar).
Hij stelt zichzelf in onderstaand bericht voor
.    

Stefan Haque met Tushar                      Tushar met de kinderen

Ik ben dokter Sirajum Munir Khan (Tushar). Sinds 2008 werk ik bij het Holland Children House.
Daarvoor werkte ik als extra klassenleraar aan een overheidsproject genaamd Project ter verbetering van de kwaliteit en toegang van het secundair onderwijs. Ik heb mijn master afgerond aan het Overheid Rajendra College, Faridpur.

Het HCH is het enige seculiere weeshuis in ons land en ik ben dankbaar dat ik een deel ben van deze familie. Hier krijgen onze kinderen allerlei ondersteuning bij hun opvoeding. Wij hebben kinderen uit verschillende religies en we hebben zelfs stamkinderen. Veel van onze kinderen zijn weeskinderen. Een groot aantal van hen komt uit een stam genaamd ‘Tripura’. Zij zijn verstoken van alle moderne basisvoorzieningen zoals elektriciteit en onderwijs.

Onze voorzitter, de heer Shamim Haque instrueerde mij en ik bezocht persoonlijk de stam Tripura en observeerde hun leven van dichtbij. Hun leven is erg zwaar omdat ze in heuvelgebieden wonen ver verwijderd van onze gewone samenleving. Ze hebben hun eigen manieren, taal en cultuur. Er is geen elektriciteit en nauwelijks mobiel netwerk. Er is geen school in de 36 dorpen waar ik naartoe ging. Geen levering van zuiver drinkwater. Het dichtstbijzijnde ziekenhuis ligt op 3 uur rijden en is tijdens het regenseizoen vrijwel onmogelijk om te bereiken. Hun enige bezigheid is de Jhum-teelt, groente- en fruitteelt in de heuvels van Bangladesh. Dat kunnen ze slechts 4 maanden per jaar cultiveren en de overige 8 maanden kunnen ze nauwelijks hun dagelijkse voedsel beheren.

Het HCH is voor de Tripura kinderen een droom.
Ik voel mij gelukkig dat ik de kans krijg om iets voor hen te doen. Hier krijgen ze hun primaire onderwijs binnen het HCH. Voor hen zijn voedsel, onderdak, onderwijs, verzorging, kleding, schoolspullen, toiletartikelen gratis. Om onafhankelijk te worden krijgen ze een vervolgopleiding binnen het Vocational Training Centre; naaien en computerles.
We houden hier kippen, vis, koeien, waarvan we de eieren, het vlees en de melk kunnen gebruiken voor voeding. Voor hun entertainment hebben we een speelveld, tv en bibliotheek.

De toewijding en hartelijkheid van onze oprichter, de heer Shamim Haque en onze geliefde heer Stefan Haque waardeer ik zeer en dat maakt dit weeshuis bijzonder. Zij komen tegemoet aan de wensen en vragen die wij voor de kinderen willen realiseren. Bij het HCH heb ik me nooit een werknemer gevoeld. Ik wordt behandeld als iemand van de familie Haque waardoor ik met trots kan zeggen dat het HCH uniek is. Ik wil me optimaal inzetten voor het welzijn van onze kinderen.

De kindergarten (de school bij het Holland Children House) heeft een opknapbeurt gehad. Er is geverfd en er zijn bankjes, stoelen en tafels aangeschaft. Het geheel ziet er weer prachtig uit. Zowel de kinderen van het HCH als de kinderen die erbuiten wonen krijgen hier les. Educatie is een belangrijke voorwaarde om straks in de maatschappij verder te komen en een bestaan op te bouwen.

Dankzij een grote gift  voor het HCH in 2024, hebben we een wens van het HCH  kunnen vervullen. Er was behoefte aan een bibliotheek. Na een interne verbouwing en de aanschaf van boeken is de bibliotheek nu geopend. De Oostendorp Library.

Het is een mooie aanvulling op het educatieve aanbod van het HCH. Dank aan de donateur die dit mogelijk heeft gemaakt.

Eind november zijn een aantal kinderen van de Sabon Layi school met busjes naar Jos geweest. Op de universiteit van Jos konden ze een lezing meemaken voor en over mensen met een beperking. Met de begeleiders van de school en met vrijwilligers werden de kinderen geholpen waar noodzakelijk. Ze brachten o.a. een paar liedjes ten gehore en één van de kinderen las een gedicht voor. Een fantastisch uitje voor hen.

Inmiddels bestaat onze stichting ruim 23 jaar. Opgericht door Cees en Neeltje Spronk, die zelf jarenlang bestuurslid waren. Cees is dat nu nog. Vele bestuursleden zijn voorbij gekomen. Cees is nu zover dat hij toe is aan afscheid nemen. Ons bestuur bestaat dan nog uit 3 leden. We zijn daarom dringend op zoek naar nieuwe bestuursleden. Voel je je betrokken bij ons doel en zou je graag iets willen betekenen voor onze stichting of ken je zo iemand? We komen graag met je in contact.

Mail ons of bel ons en we komen graag langs om nader toe te lichten hoe we werken en wat we van je verwachten.
mail: info@faridpur.nl
T. 058-2562000 (Ankie Galama)

Technisch webbureau Basticom uit Gytsjerk heeft ons jarenlang kosteloos ondersteund met het in de lucht houden van onze website. Nu zij hebben aangegeven daarmee te willen stoppen hebben we een andere partij gevonden die dit kan overnemen. Vanaf deze plek willen we Bastiaan de Boer en zijn medewerkers hartelijk bedanken voor hun jarenlange inzet. Afgelopen donderdag hebben we onze dank vergezeld doen gaan met oranjekoek voor alle medewerkers. 

Kringloopwinkel Op ‘e Nij in Koudum schenkt elk jaar de opbrengst van de winkel aan goede doelen, na aftrek van vaste lasten. Vorig jaar kon er maar liefst € 80.000,- verdeeld worden. Op ‘e Nij geeft het liefst aan projecten die kansarme kinderen ten goede komen. Begin dit jaar dienden we een verzoek in en afgelopen week kregen we de toezegging voor een bedrag van € 2500,-
Zowel de kinderen in het Holland Children House in Faridpur (Bangladesh) als de kinderen die in Mangu (Nigeria) intern verblijven en naar school gaan behoren tot deze doelgroep. Ook de plastisch-chirurgische operaties die in beide landen plaats vinden zijn bedoeld voor de grote groep kansarmen in deze landen.

Ondanks de protesten en de politieke onrust in Bangladesh, gaat het leven in het Holland Children House gelukkig allemaal door. De wat oudere kinderen, die de basisschool hebben doorlopen kunnen door naar het vervolgonderwijs. Een aantal volgen daarna nog een studie of gaan aan het werk. In het Vocational Training Centre op het terrein van het HCH volgen de oudere kinderen, die daarvoor in aanmerking komen, naailessen en computerlessen. Als kleermaker kun je in Bangladesh heel goed de kost verdienen. Een mooie opstap dus naar een zelfstandig leven, voor zover mogelijk.

Op bijgaande foto’s een impressie van het werken op het Vocational Training Centre.