Het district Faridpur en zijn hoofdstad Faridpur met bijna een miljoen inwoners ligt ten westen van de grote rivier de Patma. Als je van Dhaka (de hoofdstad van Bangladesh) komt moet je met ferryboten die rivier oversteken. Mede door deze slechte verbinding is er in het district Faridpur veel armoede. Tegenwoordig ligt er de Padma Bridge en is Faridpur beter te bereiken.
Er zijn in Faridpur veel ontheemde kinderen, kinderen van gescheiden ouders en straat- en weeskinderen die op een of andere manier aan de kost moeten zien te komen en nauwelijks of geen kans hebben om zich te ontwikkelen.
Begin 2003 ontstond het idee om als Stichting Faridpur een kindertehuis te gaan bouwen. Een onderkomen dat open staat voor alle kinderen, ongeacht de godsdienstige achtergrond.
Voor de opzet van het tehuis is in nauw overleg met onze lokale zusterstichting Faridpur Welfare Foundation gekozen voor het concept van de S.O.S. kinderdorpen. Hierbij zorgt een pleegmoeder in gezinsverband voor een aantal kinderen. De pleegmoeder wordt in het kindertehuis geholpen door een assistent-moeder. De kinderen leren op deze manier hoe het is om op te groeien in een gezinssituatie. Dat is ook van belang wanneer ze zelf later een gezin stichten. Met deze opzet worden niet alleen de kinderen, maar ook de moeders (meestal weduwen of gescheiden vrouwen) geholpen.
In 2004 is door de Faridpur Welfare Foundation voor de bouw van het kindertehuis een stuk land gekocht van ruim 2 hectare, circa 15 km buiten de stad Faridpur.
Er werd gekozen voor de bouw van een complex met drie gebouwen van elk drie verdiepingen.
Een verdieping bestaat uit een woon-recreatiekamer, twee slaapkamers met een doucheruimte en toilet en een aparte kamer voor de moeders.
In 2006 was het eerste gebouw klaar. Tijdens het Plastic Surgery Camp 2006 werd het kindertehuis, in aanwezigheid van de eerste secretaris van de Nederlandse ambassadeur in Bangladesh officieel geopend. Daarbij werd de naam Holland Children House onthuld.
In 2008 was het hele complex van drie gebouwen gereed. Tijdens het Plastic Surgery Camp in februari 2008 vond de officiële opening plaats in aanwezigheid van vele genodigden, waaronder de waarnemend Nederlandse ambassadeur. Sindsdien hebben 100 kinderen er een prachtig tehuis gevonden.
De “Sunflower Kindergarten”
Tegelijkertijd met de bouw van het tehuis is er voor de scholing van de kinderen een basisschool met zes klassen gebouwd: de ”Sunflower Kindergarten”Er werken 9 leerkrachten op de school. de laatste jaren komen er een aantal kinderen uit de regio naar de Sunflower Kindergarten. Dit heeft te maken met de ouder wordende leeftijd van de inwonende kinderen. Een redelijk aantal van hen gaat naar de High Scool, waardoor er ruimte vrij komt op de ‘basisschool’.
In 2010 bleek dat er behoefte was aan een scheiding van de ouder wordende jongens en meisjes. Ook blijft de behoefte aan opvang van kinderen van gescheiden ouders, straat- en weeskinderen groot. Daarom is besloten tot de uitbreiding van het tehuis met een vierde gebouw voor jongens. Dit is gefinancierd door onze stichting. Eind 2011 is men met de bouw begonnen en in 2013 hebben de oudere jongens hun nieuwe tehuis kunnen betrekken.
Voor en naast het kindertehuis liggen een grote en een kleine kweekvijver voor vis. De vis van de kleine vijver is voor eigen gebruik. De grote vijver wordt verhuurd.
In 2010 is er dankzij een gift van de Rotary uit Oosterbeek een nieuwe en grotere keuken gebouwd. De grond vóór de keuken is nu in gebruik als groentetuin. Moeders en kinderen bewerken samen de groentetuin.
Het eten voor de kinderen wordt voorbereid door de moeders en assistent-moeders
Ondertussen worden de kinderen ouder. Ze gaan naar een school buiten het HCH , naar het Vocational Training Centre in Faridpur of naar de Secondary School. Negen kinderen van het HCH doen in 2019 examen voor de Secondary School. Zij staan hier op de foto samen met Manik, die de leiding had over het kindertehuis.
“ Toen we het hek passeerden kwamen we na alle armoede die we onderweg hadden gezien in een oase. De gebouwen zijn smaakvol en het terrein schoon en fleurig met bomen en bloemen. De kinderen zagen er gezond, levendig en fleurig uit. Op het terrein een visvijver voor eigen gebruik, een moestuin, wat koeien met een stal, kippen, honing van bijen en fruitbomen, zoals bananen, mango’s e.d. Zo wordt er ook al aan zelfvoorziening gedaan. Kortom alles zag er piekfijn en aantrekkelijk uit”. (Uit het reisverslag van Jeltje Doeleman, bestuurslid, 2011)
“Wat een blijde en vrolijke kinderen, die gedoemd waren om op straat te leven en deels weeskinderen zijn. Hier in het Holland Children House hebben ze een toekomst en worden ze door moeders begeleid en opgevoed. Ik heb genoten van deze kinderen, prachtige kinderen. Samen met Neeltje Spronk heb ik de meegenomen spelletjes uitgelegd en gespeeld in alle groepen (9 groepen). Wat een enthousiasme. Geweldig om mee te maken. Wat waren ze blij met de zaklampjes en een ballon.
De kinderen in het Holland Children House zijn bevoorrecht in Bangladesh. Wat we hebben gezien in Faridpur en in een Hindoedorp, waar we een wandeling hebben gemaakt, is armoede. De meeste mensen en kinderen wonen in schamele hutjes van golfplaat. Er lopen een paar magere runderen rond en het is één en al stof, zand en vuil. Alles wordt gedumpt. Geen Omrin te bekennen. Kleding en zichzelf wassen doen ze in een rivier of meertje. Straks breekt de regentijd aan en dan wordt een groot deel van de hutjes, die niet op palen zijn gebouwd, weggespoeld.
Het verkeer is een chaos. Vervoer vindt plaats middels heel veel bussen, toek-toeks en riksja’s. Auto’s zie je er nauwelijks”. (ervaring van Ankie Galama, secretaris van Stichting Faridpur, gemaakt naar aanleiding van de missie in januari/februari 2017)
In 2017 hebben de gebouwen van het tehuis een opknapbeurt gehad. Stichting Faridpur heeft dit gefinancierd.
In datzelfde jaar ging een christelijk kindertehuis in Faridpur sluiten en zijn deze kinderen opgenomen in het HCH. In 2019 is er een groep boeddhistische kinderen opgenomen en in 2020 een aantal kinderen uit de omliggende gebieden. Totaal wonen er ongeveer 135 kinderen in het HCH.
In 2020 waren er vanwege Corona weinig kinderen en kon de binnenkant van enkele gebouwen gerenoveerd worden. Muren zijn geverfd en bedden zijn deels vervangen. Er zal nog het nodige vervangen moeten worden, onder andere bedden, kussens, wastafels, kranen, dekens, enz. En alle gebouwen hebben binnen een opknapbeurt nodig.
Vanwege de Corona pandemie waren de scholen in 2020 een groot deel van het jaar gesloten. Zo ook de school bij het HCH. Een aantal kinderen vertrok daardoor naar dorpen van hun familie. Begin januari 2021 kon de school weer starten en zijn de kinderen weer terug in het HCH. Omdat de kinderen van het HCH ouder worden en deels naar het voortgezet onderwijs of de High School gaan is er op de school meer ruimte voor kinderen uit de omgeving. Een aantal kinderen, dat vanaf de start in het HCH woonde heeft inmiddels werk gevonden.
Het HCH en de leiding probeert zoveel mogelijk groente uit eigen tuin en zelf gekweekte vis en vlees van eigen gefokt vee, zoals ganzen, kippen, koeien, enz. in de voeding te verwerken. En er worden veel bewegingsactiviteiten aangeboden.
Dankzij een grote gift voor het HCH in 2024, hebben we een wens van het HCH kunnen vervullen. Er was behoefte aan een bibliotheek. Na een interne verbouwing en de aanschaf van boeken is de bibliotheek geopend. De Oostendorp Library.
Het is een mooie aanvulling op het educatieve aanbod van het HCH.
Nieuwe directeur van het HCH, Tushar (rechts) samen met Stefan Haque
Het Holland Children Huis heeft in 2025 een nieuwe directeur aangesteld. De heer Sirajum Munir Khan (Tushar).
Hij stelt zichzelf in onderstaand bericht voor
Ik ben dokter Sirajum Munir Khan (Tushar). Sinds 2008 werk ik bij het Holland Children House.
Daarvoor werkte ik als extra klassenleraar aan een overheidsproject genaamd Project ter verbetering van de kwaliteit en toegang van het secundair onderwijs. Ik heb mijn master afgerond aan het Overheid Rajendra College, Faridpur.
Het HCH is het enige seculiere weeshuis in ons land. Hier krijgen onze kinderen allerlei ondersteuning bij hun opvoeding. Wij hebben kinderen uit verschillende religies en we hebben zelfs stamkinderen. Veel van onze kinderen zijn weeskinderen. Een groot aantal van hen komt uit een stam genaamd ‘Tripura’. Zij zijn verstoken van alle moderne basisvoorzieningen zoals elektriciteit en onderwijs.
Ik bezocht persoonlijk de stam Tripura en observeerde hun leven van dichtbij. Hun leven is erg zwaar omdat ze in heuvelgebieden wonen ver verwijderd van onze gewone samenleving. Ze hebben hun eigen manieren, taal en cultuur. Er is geen elektriciteit en nauwelijks mobiel netwerk. Er is geen school in de 36 dorpen waar ik naartoe ging. Geen levering van zuiver drinkwater. Het dichtstbijzijnde ziekenhuis ligt op 3 uur rijden en is tijdens het regenseizoen vrijwel onmogelijk om te bereiken. Hun enige bezigheid is de Jhum-teelt, groente- en fruitteelt in de heuvels van Bangladesh. Dat kunnen ze slechts 4 maanden per jaar cultiveren en de overige 8 maanden kunnen ze nauwelijks hun dagelijkse voedsel beheren.
Het HCH is voor de Tripura kinderen een droom.
Ik voel mij gelukkig dat ik de kans krijg om iets voor hen te doen. Hier krijgen ze hun primaire onderwijs binnen het HCH. Voor hen zijn voedsel, onderdak, onderwijs, verzorging, kleding, schoolspullen, toiletartikelen gratis. Om onafhankelijk te worden krijgen ze een vervolgopleiding binnen het Vocational Training Centre; naaien en computerles.
We houden hier kippen, vis, koeien, waarvan we de eieren, het vlees en de melk kunnen gebruiken voor voeding. Voor hun vermaak hebben we een speelveld, tv en bibliotheek.
Onze oprichter, de heer Shamim Haque en zijn zoon heer Stefan Haque komen tegemoet aan de wensen en vragen die wij voor de kinderen willen realiseren. Bij het HCH heb ik me nooit een werknemer gevoeld. Ik kan met trots zeggen dat het HCH uniek is. Ik wil me optimaal inzetten voor het welzijn van onze kinderen.
De kosten
De totale kosten van het HCH bedragen in 2025 ongeveer € 90.000,- Hiervan wordt de huisvesting, de scholing, de voeding en de activiteiten betaald. Per jaar dragen wij € 35.000,- bij voor alle kinderen.
Daarvoor voeren wij actie om donateurs te werven voor het kindertehuis met het motto: Help een toekomst op te bouwen voor een kind in Bangladesh.
Stichting Onésimus uit Kampen is 3 jaar lang (2021-2023) voor € 35.000,- donateur geweest voor het HCH. In 2024/2025 en 2026 wordt dit bedrag afgebouwd.